دانشگاه پیام نور فصلنامه علمی پژوهش‌­های کاربردی در مدیریت ورزشی 2345-5551 4 3 2016 02 20 Structural Equation Model of the Relationship between Self-Esteem and Attitude to Sport with Sports Participation of Women تحلیل رابطة عزت نفس جسمانی و نگرش به ورزش با مشارکت ورزشی زنان با استفاده از مدل معادلZ ساختاری 41 51 2470 FA سیروس احمدی دانشیار گروه جامعه شناسی دانشگاه یاسوج مریم مختاری استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه یاسوج هوشنگ زارعی دانشجوی کارشناسی ارشد جامعه شناسی دانشگاه یاسوج Journal Article 2014 08 02 Abstract <br />The main purpose of this research was to examined the relationship between self-esteem and attitude to sport among women. Research method, is the correlation method based on analysis of covariance matrix. The population is women aged 15-29 in Yasouj that its size is 10024 people in which 240 cases were selected using multistage random sampling method. Research instruments for sport participation and attitude to sport are two researcher-made questionnaires and research tool for physical self-esteem is Cash’s physical self-esteem (CPSES) that the validity were measure through construct validity using factor analysis. To Calculate the reliability coefficient of the research instruments Kuder-Richardson is used which for the sport participation scale is .71, and Cronbach alpha for the attitude to sport scale which is .87 and the physical self-esteem scale is .75. Descriptive results of the study showed that women’s sports participation is low. The analytical findings using structural equation model according to RMSEA= %4 (showed that) physical self-esteem and attitude to sport are able to explain 54% of the variance of women’s sport participation. The research conclusion is that cultural barriers have a significant role in women's limited sports participation and in regard to the importance of sport participation for women, changing of some cultural patterns is necessary. چکیده<br />هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه عزت نفس جسمانی و نگرش به ورزش، با مشارکت ورزشی در بین زنان بود. روش تحقیق، روش همبستگی مبتنی بر تحلیل ماتریس کواریانس می باشد. جامعه آماری، زنان 29-15 سال شهر یاسوج است که با استفاده از فرمول نمونه گیری کوکران 240 نفر به عنوان نمونه تعیین و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار سنجش مشارکت ورزشی و نگرش به ورزش، پرسشنامه پژوهشگر ساخته است و ابزار سنجش عزت نفس جسمانی، مقیاس عزت نفس جسمانی(PSES) است که اعتبار آنها با استفاده از اعتبار سازه ای به روش تحلیل عاملی و پایایی آنها با استفاده از همسانی درونی به روش کودر-ریچاردسون و آلفا کرانباخ مورد سنجش قرار گرفت. یافته های توصیفی تحقیق نشان داد مشارکت ورزشی زنان در هر سه خرده مقیاس مشارکت ورزشی به ویژه ورزش گروهی، پایین است. اما یافته های تحلیلی تحقیق با استفاده از مدل معادله ساختاری نشان داد، رابطه معناداری بین متغیرهای تحقیق وجود دارد و متغیرهای عزت نفس جسمانی و نگرش به ورزش، قادرند 54 درصد واریانس مشارکت ورزشی را تبیین کنند. نتیجه گیری تحقیق حاضر این است که موانع فرهنگی نقش مهمی در مشارکت ورزشی زنان دارند و با توجه به ضرورت ورزش برای زنان، تغییر برخی الگوهای فرهنگی باید مورد توجه قرار گیرد. https://arsmb.journals.pnu.ac.ir/article_2470_7d9d9a26c25841a572866e8a24d4f5ba.pdf