استادیار مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
10.30473/arsm.2026.74066.3950
چکیده
گردشگری هوشمند از فناوریهای نوین و دیجیتال برای بهبود تجربه گردشگران و مدیریت مقاصد گردشگری استفاده میکند و بهطور فزایندهای در توسعه مقاصد ورزشی ساحلی تأثیرگذار می باشد. هدف از پژوهش حاضر تدوین الگوی موانع توسعه گردشگری هوشمند در مقاصد ورزشی ساحلی بود. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و به لحاظ روش، یک پژوهش کیفی از نوع داده بنیاد اشتراوس و کوربین بود. جامعه پژوهش، 19 نفر از متخصصین حوزه گردشگری ورزشی هوشمند شامل اساتید، مدیران و پژوهشگران و ابزار پژوهش مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. روش نمونهگیری از نوع هدفمند و تعیین حجم نمونه بر اساس اصل اشباع نظری صورت گرفت. اعتمادپذیری از طریق پنج تن از متخصصین مدیریت ورزشی و اتکاپذیری از طریق روش دوکدگذار (88) درصد مورد تایید قرار گرفت. یافتههای حاصل از مصاحبه از طریق کدگذاری باز، محوری و انتخابی و ارائه الگو در نرمافزار مکس کیودا نسخه 2020 تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که شرایط علی شامل فیلترینگ، مدیریت گردشگری به صورت دولتی و نگرانی هایی در مورد امنیت داده ها بود. شرایط زمینه ای شامل کمبود در زیرساختهای استاندارد، تجهیزات ناجیان، دسترسی کم به اینترنت با کیفیت و هزینه های بالای گردشگری هوشمند بود. شرایط مداخله گر شامل عوامل سیاسی بود. راهبردها شامل استفاده از سیتم های هوشمند به منظور حفظ امنیت، ورود بخش خصوصی برای سرمایه گذاری و الگوبرداری و پیامدها نیز شامل بهبود مدیریت مقاصد ورزشی ساحلی، کاهش تاثیرات منفی زیست محیطی و کمک به توسعه پایدار و افزایش رضایت گردشگران و رونق اقتصادی بود.
)