پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر گزارشگری مالی مطلوب و طراحی الگوی ساختاری آن در فدراسیون‌های المپیکی ایران انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نوع توصیفی‑تحلیلی و به روش میدانی با استفاده از پرسشنامه انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه اعضای هیئت‌رئیسه فدراسیون‌های المپیکی ایران (۱۵۰ نفر) بود که بر اساس جدول مورگان ۱۰۸ نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری، پرسشنامه محقق‌ساخته با ۲۲ گویه بر اساس مقیاس پنج‌ارزشی لیکرت بود. روایی سازه با تحلیل عاملی اکتشافی (KMO= 0.901 و آزمون بارتلت معنی‌دار) و پایایی با آلفای کرونباخ (۰/۷۹) تأیید شد. تحلیل داده‌ها با آزمون‌های کولموگروف‑اسمیرنوف، تحلیل عاملی اکتشافی، مدل‌سازی معادلات ساختاری و آزمون فریدمن در نرم‌افزارهای SPSS و PLS انجام گرفت. نتایج نشان داد ۲۲ گویه در چهار عامل دسته‌بندی می‌شوند: «تعصبات فردی» (بار عاملی ۰/۵۷۴‑۰/۸۵۷)، «بینش‌های مدیریتی» (۰/۵۰۳‑۰/۹۰۱)، «جنبه‌های نظارتی» (۰/۶۰۱‑۰/۹۰۷) و «ترویج فرهنگی» (۰/۴۵۹‑۰/۹۲۴). این چهار عامل در مجموع ۶۲/۷۴ درصد از واریانس کل را تبیین کردند. شاخص‌های برازش مدل (آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی، روایی همگرا و واگرا و SRMR) در سطح مطلوبی قرار داشتند. آزمون فریدمن نشان داد که عامل «تعصبات فردی» دارای بالاترین اولویت و اهمیت است و سپس به‌ترتیب جنبه‌های نظارتی، ترویج فرهنگی و بینش‌های مدیریتی قرار گرفتند. در تهایت می توان نتیجه گرفت که برای دستیابی به گزارشگری مالی مطلوب در فدراسیون‌های المپیکی ایران، باید به‌طور هم‌زمان به ابعاد رفتاری (کاهش تعصبات فردی)، ساختاری‑مدیریتی (ارتقای بینش و دانش فنی)، نظارتی‑فناورانه (ایجاد سامانه‌های شفاف و نظارت هوشمند) و فرهنگی‑ارزشی (نهادینه‌سازی خودنظارتی و شفافیت) توجه شود.
)